10 Years

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Δες το για να το ξεχάσεις

Μετά από 10 ολόκληρα χρόνια, η παρέα από το λύκειο ετοιμάζεται να σμίξει ξανά για ένα reunion. Και καθώς σιγά σιγά όλοι αρχίζουν και καταφθάνουν, η εξέλιξη της βραδιάς θα αποκαλύψει ότι παρά την διαφορά ετών, ίσως να μην έχουν αλλάξει και τόσο πολύ τα πράγματα.

10-Years_P1

Άλλη μια ταινία της κατηγορίας κωμικό-ροματζάδα ή όπως μου αρέσει να την αποκαλώ, της κατηγορίας Λοβοτομή. Όπως και να το κάνουμε όμως, δεν υποβαθμίζω ποτέ την σημασία που έχουν οι συγκεκριμένες ταινίες, ιδίως τις μέρες που γυρνάς πτώμα από την δουλεία, και θες απλά να δεις κάτι που θα ξεχάσεις το επόμενο πεντάλεπτο.

Το 10 Years λοιπόν, είπα να του δώσω μια ευκαιρία, έχοντας περάσει κι εγώ με τη σειρά μου από ένα πρόσφατο reunion. Βέβαια το πρώτο λάθος είναι να κάνει κανείς την σύγκριση μεταξύ των γραφικών πλέον στερεότυπων που έχουμε δει σε άπειρες high school ταινίες από το Breakfast Club μέχρι και ακόμα και το Spider-Man, που δεν έχουν σχεδόν καμία σχέση με τις δικές μας εμπειρίες, αλλά τέλος πάντων.

Το έργο μας ξεκινά με αφετηρία τον Jake (), ο οποίος μαζί με την κοπέλα του Jess (, ναι είναι η πραγματική του γυναίκα) καταφτάνουν στο σπίτι του κολλητού του από το γυμνάσιο, Cully (). Εκεί έχουν μαζευτεί σχεδόν όλοι. Οι φαρσέρ Marty () και AJ (), ο δημοφιλής πλέον μουσικός Reeves (), και ο εξ Ιαπωνίας Scott (Scott Porter). Η συνάντηση με τους υπόλοιπους συμμαθητές, θα ξυπνήσει για διάφορους από αυτούς παλιές αναμνήσεις, ενώ η εμφάνιση της Mary () και της Elise () θα προκαλέσει ανάμικτα συναισθήματα για τους Jake και Reeves αντίστοιχα. Μήπως τελικά τα πράγματα δεν είναι και τόσο διαφορετικά από τότε ή ορισμένοι από αυτούς κατάφεραν να ωριμάσουν;

10-Years_P2

Όπως διαπιστώσατε το σενάριο δεν είναι σε καμία περίπτωση πυρηνική χημεία, και καθώς το έργο θα προχωράει θα καταλάβετε ότι πατάει σε άπειρα κλισέ, κυρίως στη διαμόρφωση των ηρώων του. Παρ’ όλα αυτά και παρά το γεγονός ότι αρκετοί από αυτούς, μας φαίνονται τελικά αδιάφοροι, κάποια ελαφρά στοιχεία χιούμορ κάνουν την εμφάνιση τους σε ορισμένες σκηνές και διαλόγους, ενώ ίσως διαπίστωσε ότι ορισμένοι από αυτούς μοιάζουν με κάποιους συμμαθητές που είχατε κι εσείς παλιά. Μέσα σε όλον αυτόν το αχταρμά, για κάποιο λόγο ξεχωρίζει ο , ο οποίος είναι ίσως κι αυτός που πείθει περισσότερο απ’ όλους, και μοιάζει πολύ καλός για να είναι αληθινός σε ένα τέτοιο έργο.

Ας μην συνεχίσω, έχετε ήδη καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Όπως είπα και στην αρχή, από αυτές τις ταινίες, η απαιτήσεις που έχω είναι πολύ συγκεκριμένες: να μην ενοχλούν. Με την πληθώρα των χαρακτήρων που περνούν μπροστά από την οθόνη, βλέπεται ανώδυνα, και το σημαντικότερο στοιχείο που απλά λατρεύω σε όλες αυτές τις ταινίες, κι έτσι και σ’ αυτή, είναι ότι δεν τρέχει και τίποτα αν δεν τις δεις και καθόλου.

Υ.Γ.: Respect για άλλη μια φορά στην , που απλά η γυναίκα είναι ΘΕΑ! (και τώρα καρφώθηκα για τον πραγματικό λόγο που κάθισα και το είδα)

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On