A Good Day to Die Hard

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Ο John McLane γέρασε

Ο παλαίμαχος ντεντέκτιβ John McLane (), μεταβαίνει στην Μόσχα ώστε να βοηθήσει τον γιο του () που έχει προβλήματα με την δικαιοσύνη εξαιτίας της εμπλοκής του σε πολιτικό σκάνδαλο. Εκεί βρίσκεται αντιμέτωπος με μία τρομοκρατική οργάνωση, την πολιτική διαφθορά, αλλά και πυρηνικά όπλα.

A-Good-Day-to-Die-Hard_P1

Ο John McLane γέρασε. Μαζί του γέρασε και το project του Die Hard, που αποτελούσε για μερικές γενιές την επιτομή της τεστοστερόνης. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό της, η πέμπτη ταινία της σειράς δεν έχει ούτε χιούμορ, ούτε έξυπνες ατάκες, ούτε κάτι που θα την διαφοροποιήσει από τον σορό των περιπετειών που θαρρείς ότι βγαίνουν σε κάποιο εργοστάσιο μαζικής παραγωγής.

Ο συμπαθής John έχει τα προβλήματα του, όπως και στο τέταρτο μέρος. Αυτή την φορά η «εσωτερική πάλη» οφείλεται στο ότι έχει απομακρυνθεί από τον γιό του, επειδή ο δεύτερος του κρατάει μανιάτικο το γεγονός ότι πριν από πολλά χρόνια προτιμούσε την δουλειά του από το ντάντεμα. Αγοράκι μου γλυκό, βάλε και δες κατά σειρά τα Die Hard 1,2,3 και μετά κρατάς μουτράκια.

Ο πιτσιρικάς, που ακούει στο όνομα Jack, έχει μπλεξίματα με το νόμο κάπου στην μακρινή Μόσχα. Ο πατήρ John μεταβαίνει άμεσα εκεί με σκοπό να βοηθήσει. Μία βοήθεια που ο μικρός μια την θέλει και μια όχι, ανάλογα με την περίσταση. Ίσως είναι η πιο γελοία μεταφορά του στόρι «έχω θέματα με τον πατέρα μου, έχω θέματα με τον γιό μου, μια περιπέτεια θα μας κάνει πάλι αγαπημένους».

Δεν ξέρω τι με χάλασε πιο πολύ στην ταινία. Η ανύπαρκτη χημεία των πρωταγωνιστών; Το «ότι να’ ναι» σενάριο αρκεί να περιέχει την καταστροφή περίπου 10.000 οχημάτων (δεν είναι υπερβολή, πραγματικά τόσα πρέπει να ήταν) ; Η σκηνοθεσία που για να καταλάβεις ποιος πυροβολεί ποιόν, πρέπει να έχεις IQ πολύ πιο πάνω από τον μέσο όρο;

A-Good-Day-to-Die-Hard_P2

Όταν στον τίτλο βλέπεις τις λέξεις Die Hard, δεν περιμένεις να δεις ρεαλισμό. Εκεί βασίζεται και η επιτυχία των προηγούμενων ταινιών. Αλλά διάολε μια απορία που μου δημιουργήθηκε είναι η εξής : μέρα μεσημέρι στην Μόσχα, κάποιος καταστρέφει το δικαστικό μέγαρο, άλλος σε αυτοκινητόδρομο χρησιμοποιεί μπαζούκας, ένα ελικόπτερο κάνει ερείπιο γνωστό υπερπολυτελές ξενοδοχείο, κλοπές αυτοκινήτων, καταστροφές παντός τύπου… και ούτε ένα περιπολικό ; Ρε παιδιά… έστω να ρίξουμε μια ματιά!

Η αναβίωση του «Yippie-Ki-Yay» απέτυχε λοιπόν. Απέτυχε γιατί δεν είχε πλάνο, συγκεκριμένη φιλοσοφία και ένα αξιοπρεπές cast να υποστηρίξει τον . Στα θετικά, η έξυπνη ιδέα να πλασαριστεί η ταινία ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, δίνοντας εναλλακτικές επιλογές στις απανταχού μπακουροπαρέες και αντιμαχόμενους της «εορτής των ερωτευμένων».

Αν είστε οπαδοί της σειράς λογικά θα δώσετε μια ευκαιρία στην ταινία, θα απογοητευτείτε, αλλά θα συνεχίσετε την ζωή σας κανονικά. Αν δεν είστε, μην διανοηθείτε να δείτε ούτε τους τίτλους αρχής, θα πάθετε πολιτισμικό σοκ. Πάντως στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολο να ικανοποιηθεί ο θεατής που θέλει -και χρειάζεται – λίγη «καγκουριά» και μία γερή δόση βαρβατίλας, χωρίς να πρέπει να ανεχθεί ξεπεσμένες ταινίες σαν αυτή εδώ.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
TonyStark

Author: TonyStark

Ο Tony Stark έχει τόση φαντασία που δανείστηκε το ψευδώνυμό του από ό,τι πιο mainstream κυκλοφορεί στη βιομηχανία του θεάματος. Λατρεύει το εμπορικό, μισεί το εναλλακτικό. Νομίζει ότι η άποψή του μας ενδιαφέρει, ενώ είναι ο τύπος του ηλιθίου με τον οποίον δεν θα ήθελες να κάνεις παρέα. Όταν δεν κοιτάει κανείς, τρώει με τα χέρια.

Share This Post On