August: Osage County

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

(Όχι και τόσο) Καθημερινές οικογενειακές ιστορίες, της διπλανής πόρτας

Μετά την εξαφάνιση του Beverly Weston (), η σύζυγός του Violet () θα ζητήσει τη συμπαράσταση των παιδιών και των συγγενών της. Ο ιδιότροπος χαρακτήρας της, όμως, κάθε άλλο παρά οικογενειακά θα τους κάνει να νιώσουν και τα άπλυτα της οικογένειας θα αρχίσουν σιγά σιγά να βγαίνουν στη φόρα.

August-Osage-County_P1

Δυο φράσεις με ανησυχούν τα τελευταία χρόνια στα credits αρχής ενός έργου. Η πρώτη είναι «Βασισμένο στο best seller» (βλέπε Narnia, Hunger Games και τα συναφή) και η δεύτερη «Βασισμένο στο θεατρικό». Το August: Osage County ανήκει στη δεύτερη κατηγορία και ακολουθώντας τις “ρίζες” του στηρίζεται σε ένα πολύ δυνατό cast και κυρίως στις ερμηνείες του.

Στην αρχή του έργου ακούμε τον Beverly να εξηγεί στη νέα οικιακή βοηθό την κατάσταση στο σπίτι του. Ο ίδιος έχει αδυναμία στο αλκοόλ και η γυναίκα του Violet στα χάπια, με αφορμή τον καρκίνο από τον οποίο πάσχει.

Την επόμενη μέρα εξαφανίζεται χωρίς προειδοποίηση. Πρώτοι καταφτάνουν στο σπίτι η κόρη του ζεύγους Ivy () και η αδελφή της Violet, Mattie Fae (), με τον άντρα της Charlie (), για να συμπαρασταθούν στη Violet στην αγωνία της. Ο ερχομός τής (ίσως εξίσου ιδιότροπης) κόρης Barbara () με τον εν διαστάσει σύζυγό της Bill () θα ταράξει τα νερά της ηρεμίας, με τα παράπονα για την απουσία της να διαδέχονται το ένα το άλλο. Την οικογενειακή συνάθροιση θα συμπληρώσει η μικρότερη αδελφή Karen () με τον καινούργιο αρραβωνιαστικό Steve (), με τον ερχομό των οποίων στήνεται το σκηνικό για τις οικογενειακές αποκαλύψεις που θα σοκάρουν τους πάντες.

August-Osage-County_P2

Κι έρχομαι τώρα εγώ και ερωτώ: Κατά πόσο ένα τέτοιο έργο θα ήταν άξιο αναφοράς, αν δεν είχε το cast που έχει. Μη βιάζεσαι να απαντήσεις, πολλές φορές μια ταινία σώζεται από τους πρωταγωνιστές της και μόνο. Ως «οικογενειακό δράμα» δεν λες ότι σοκάρεσαι κιόλας, παρόλο που μετά το τέλος της ταινίας παραδέχεσαι ότι η οικογένεια δεν στέκει καλά. Αν όμως έχεις δει ένα Festen, κοιτάς τη διπολική τοξικομανή Violet και θες να βροντοφωνάξεις «νομίζεις ότι η παιδική σου ηλικία ήταν δύσκολη, γατάκι». Κι όταν το ένα δράμα συμπίπτει με το άλλο και με το επόμενο, τότε νιώθεις το ίδιο συναίσθημα με εκείνη τη φορά που μεθυσμένος έφαγες ένα ολόκληρο οικογενειακό παγωτό μόνος σου.

Από την άλλη, με τις ερμηνείες παθαίνεις μια ταραχή, και όχι μόνο από τη η οποία είναι πάντα ο εύκολος στόχος για τέτοια κοπλιμέντα.

Ακόμα και ο στον ρόλο του εξαφανισμένου πατέρα, που απλώς έχει δυο παραγράφους διάλογο στην αρχή, είναι καθηλωτικός. Η δε , της οποίας δηλώνω anti-fan, με έκανε να μην μπορώ να τραβήξω τα μάτια μου από πάνω της, όπως και ο εξίσου εκπληκτικός .

Κάπου εδώ μάλλον περιμένεις να σου δώσω μια απάντηση στην προ δυο παραγράφων ερώτηση. Δυστυχώς δεν έχω ή τουλάχιστον δεν την έχω με βεβαιότητα. Αν σπουδάζεις υποκριτική, το έργο μάλλον προορίζεται για κάποιο από τα μαθήματά σου. Αν πάλι όχι, ίσως σου φανεί ότι το drama overdose παραμένει στη σφαίρα της υπερβολής και όχι της ψυχολογικής υπόστασης που φανταζόσουν. Δεν θα σε απογοητεύσει, αλλά δεν θα σε απογειώσει κιόλας.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On