Chronicle

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Κάθε μέρα είναι ένας αγώνας επιβίωσης για τον νεαρό Andrew (). Στο σπίτι πρέπει να αντιμετωπίσει την ασθένεια της μητέρας του και τον μόνιμα μεθυσμένο πατέρα του, ενώ στο σχολείο τους συμμαθητές του που του κάνουν τη ζωή κόλαση. Ένα βράδυ όμως θα βρεθεί συμπτωματικά μαζί με τον ξάδελφό του Matt () και τον Steve () μπροστά σε ένα περίεργο φωσφορίζον αντικείμενο το οποίο θα χαρίσει και στους τρεις υπερφυσικές δυνάμεις.

Chronicle_P1

Όσο comics κι αν ακούγεται η παραπάνω παράγραφος, το κεντρικό νόημα του έργου είναι να προσθέσει, όσο μπορεί, το concept της υπερδύναμης σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο. Δεν θα δείτε υπερήρωες με πολύχρωμες στολές να σώζουν τον κόσμο από μια ανώτερη απειλή, αλλά το πως αντιδρούν τρεις διαφορετικοί χαρακτήρες τη στιγμή που αποκτούν μια ανεξέλεγκτη δύναμη. Το γνωστό πανάρχαιο ερώτημα του “πως θα λειτουργούσες αν μπορούσες να κάνεις τα πάντα”; (καλά ΟΚ, όχι και πανάρχαιο, αλλά καταλάβατε τι θέλω να πω).

Και φυσικά όπως καταλαβαίνετε, όλο το βάρος του στοχασμού αυτού πέφτει πάνω στον προβληματικό χαρακτήρα του Andrew, ο οποίος με τόσο τραγικά καθημερινά βιώματα, πόσο σταθερός μπορεί να παραμείνει τη στιγμή που με μια μόνο σκέψη μπορεί να λιώσει τον αρχηγό της ομάδας Rugby που τόσα χρόνια του έσπαγε τα μούτρα;

Chronicle_P2

Και, εντάξει μέχρι εδώ, ας πούμε ότι η κεντρική ιδέα είναι συμπαθητική (όχι καλή ή πρωτότυπη, συμπαθητική), στο εκτελεστικό κομμάτι το έργο μας τα χαλάει αρκετά με ένα και μόνο άστοχο στοιχείο του. Όλο το έργο είναι γυρισμένο από την κάμερα του πρωταγωνιστή Andrew, ο οποίος καταγράφει τα πάντα όσα διαδραματίζονται. Σε κάποια έργα όπως το Blair Wirch Project ή Cloverfield, ένα τέτοιο concept, ανεξάρτητα με το αν ως θεατές μας αρέσει ή όχι, τουλάχιστον το θεωρούμε είτε “δικαιολογημένο” είτε να γίνεται με σκοπό να δώσει περισσότερη ατμόσφαιρα στην ιστορία. Για την περίπτωση του Chronicle δεν βρήκα καμία δικαιολογία. Η ατμόσφαιρα της ταινίας δεν το είχε σε καμία περίπτωση ανάγκη, ενώ αντιθέτως σε αρκετές σκηνές έδειχνε απίστευτα γελοίο το να υπάρχει μια κάμερα κάπου και να καταγράφει τα όσο γίνονται (δεν πας για παράδειγμα στην κηδεία του κολλητού σου με μια κάμερα, πως να το κάνουμε δηλαδή). Προσθέστε σε αυτό και ένα σενάριο που δεν “ανακαλύπτει και τον τροχό” καταλήγουμε στο ότι οι δημιουργοί της ταινίας μου χρωστάνε 9€, και μια λογική εξήγηση του πως αυτή η ταινία είναι νούμερο 1 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το Chronicle θα το έβαζα στην κατηγορία των κουραστικών και ανούσιων, και σε καμία περίπτωση μην κάνετε το δικό μου λάθος και το δείτε στο cinema. Αν παρ’ όλα αυτά η τεράστια περιέργεια είναι αυτή που σας χαρακτηρίζει, περιμένετε τουλάχιστον το DVD…

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On