Enemy

Share Button
1.00 avg. rating (47% score) - 1 vote

Άλλ’ αντ’ άλλα της Παρασκευής το γάλα

Ένας καθηγητής βλέπει μια ταινία και παρατηρεί πως κάποιος ηθοποιός του μοιάζει απόλυτα εξωτερικά. Ξεκινά λοιπόν την προσπάθεια να τον συναντήσει και να εξηγήσει αυτή τη σύμπτωση.

Enemy_P1

Ο José Saramago είναι ένας συγγραφέας που δεν σου αφήνει και πολλά περιθώρια για αμφισβήτηση είτε σου αρέσουν τα βιβλία του είτε όχι, καθώς τα πρωτότυπα και γεμάτα φαντασία θέματά του είναι εντυπωσιακά. ΟΜΩΣ άλλο βιβλίο και άλλο ταινία!!!

Το Enemy λοιπόν είναι η κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματός του The Double και οι παράγραφοι που ακολουθούν θα αντιμετωπίσουν την ταινία εντελώς ανεξάρτητα, αποκόπτοντας τον ομφάλιο λώρο από τα γραπτά του Saramago.

Ο Adam () λοιπόν είναι ένας τύπος που τραβάει κάποια ζόρια· ζόρια που ο σκηνοθέτης αποφασίζει πως είναι περιττό να μάθουμε. Ουσιαστικά λοιπόν βλέπεις τον καημενούλη πρωταγωνιστή να είναι έτοιμος να ξεσπάσει σε κλάματα ανά πάσα ώρα και στιγμή χωρίς να ξέρεις το γιατί. «Κάπου το πάει ο καλλιτέχνης» λες και περιμένεις…

Ένα βράδυ που λέτε, αντί να κάνει σεξ με την όμορφη και δροσερή κοπελίτσα του, τη γειώνει για να δει ταινία. Βάζει το DVD στο laptop και το μάτι του πέφτει σε έναν κομπάρσο-ηθοποιό με τον οποίον εξωτερικά μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Παθαίνει πλάκα ο Adam, λες και δεν έχει ακούσει ποτέ τον όρο «σωσίας», και κάνει το παν για να τον συναντήσει. Να μη σας μαρτυρήσω την υπόθεση περαιτέρω, αν και όταν δείτε την ταινία, θα καταλάβετε ότι και να ήθελα αυτό είναι λίγο δύσκολο.

Enemy_P2

Πάμε στα δικά μας…

Μια σπαστική μουσική θρίλερ ακούγεται κατά διαστήματα – από αυτές που περιμένεις ανά πάσα στιγμή να αρχίσει το ατελείωτο μαχαίρωμα στην οθόνη- χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος. Ανά διαστήματα επίσης πετάγονται άκυρες σκηνές που δεν ξέρεις τι είναι αυτό που βλέπεις και σε εκνευρίζει που οι δημιουργοί της ταινίας δεν κάνουν τον κόπο να σου δώσουν ένα hint.

Η ατμόσφαιρα είναι πολύ βαριά και γίνεται βαρύτερη από διάφορες ατάκες που σου δίνουν την αίσθηση του απόλυτου μυστηρίου. Παπάρια! Συγγνώμη για την έκφραση, αλλά δεν υπάρχει άλλη λέξη που να εκφράζει απόλυτα αυτό που θέλω να πω. Μεγάλες σιωπές και «εσωτερική πάλη», διάλογοι που γράφτηκαν από χρήστες παραισθησιογόνων για αντίστοιχους χρήστες και 90 λεπτά που μια καλή ιδέα περιμένεις μάταια να σε οδηγήσει κάπου.

Αλλά όπου υπάρχει λόγος, υπάρχει και αντίλογος. Επειδή δεν υπάρχει κάποιος να διαφωνήσει μαζί μου, θα παίξω εγώ και αυτόν τον ρόλο.

Το Enemy είναι καλό. Είναι εντυπωσιακό και αν του δώσεις μεγάλη προσοχή ίσως βρεις πράγματα που με την πρώτη «ανάγνωση» δεν φαίνονται.

Επίσης ο Gyllenhaal είναι άψογος στον διπλό του ρόλο, αν και δεν κάνει κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι τον έχουμε συνηθίσει. Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να τον δω να ερμηνεύει κάτι πιο ζωντανό και χαρούμενο, γιατί φαίνεται πως εδώ και καιρό έχει πέσει σε μια μανιέρα που δύσκολα θα αποφύγει στο μέλλον.

Κοίτα φίλε, αν κάποιος μου πει ότι το Enemy είναι αριστούργημα δεν θα διαφωνήσω, γιατί ίσως κάτι έχω χάσει ή είμαι χαζός. Αν θες τη γνώμη μου, δοκίμασε την εμπειρία της ταινίας και μετά την τελευταία σκηνή κάνε ένα rewind μήπως καταφέρεις να μου εξηγήσεις κι εμένα.

Share Button
1.00 avg. rating (47% score) - 1 vote
TonyStark

Author: TonyStark

Ο Tony Stark έχει τόση φαντασία που δανείστηκε το ψευδώνυμό του από ό,τι πιο mainstream κυκλοφορεί στη βιομηχανία του θεάματος. Λατρεύει το εμπορικό, μισεί το εναλλακτικό. Νομίζει ότι η άποψή του μας ενδιαφέρει, ενώ είναι ο τύπος του ηλιθίου με τον οποίον δεν θα ήθελες να κάνεις παρέα. Όταν δεν κοιτάει κανείς, τρώει με τα χέρια.

Share This Post On