Gangster Squad

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Στο απόγειο της εγκληματικότητας, ο gangster Mickey Cohen () κρατάει όλο το Los Angeles στα χέρια του, μέσα στον φόβο και τη δωροδοκία. Μη έχοντας άλλη επιλογή, ο αρχηγός της αστυνομίας Parker () θα αναθέσει στον σκληροτράχηλο John O’Mara () την σύσταση μιας ομάδας αστυνομικών, που θα δράσουν πέρα από τα όρια του νόμου, για να πολεμήσουν τον Mickey Cohen με τα ίδια μέσα.

Gangster-Squad_P1

Δεν ξέρω για εσάς, πάντως εγώ προσωπικά ανήκω σε μια κατηγορία θεατών νοσταλγών μιας εποχής που είχε αφετηρία το Godfather του 1972, συνεχίστηκε τις δεκαετίες του 80 και του 90 με ταινίες των De Palma και Scorsese, και μοιάζει να τελειώνει με τους τηλεοπτικούς Sopranos το 1999. Η δεκατεία που μας πέρασε άφησε σποραδικά λίγα και μέτρια έργα από την συγκεκριμένη κατηγορία, κι εμάς στερημένους να αναπολούμε ατάκες του De Niro, και ξεσπάσματα του Pesci. Στην πρώτη θέαση του trailer για το Gangster Squad, τα πράγματα μετά από πολύ καιρό μοιάζουν να είναι αισιόδοξα, κάνοντας μας να ανυπομονούμε για τον Σεπτέμβρη του 2012, που ήταν η αρχική ημερομηνία προβολής της ταινίας στις αίθουσες. Ως έμμεσο “θύμα” των γεγονότων στην Aurora όμως, τον Αύγουστο που μας πέρασε, η ταινία ξαναγύρισε στα studio, με έξτρα γυρίσματα, αντικαθιστώντας μια σκηνή που έδειχνε ανταλλαγή πυρών μέσα σε κινηματογραφική αίθουσα, με αποτέλεσμα να βγει στα cinema την εβδομάδα που μας πέρασε.

Τώρα λοιπόν που τα φώτα σβήνουν και η ταινία ξεκινάει, στα πρώτα μόλις λεπτά, αντικρίζουμε το βασικό συστατικό που απαιτείται για μια τέτοια ταινία, έναν σκληρό και αδίστακτο gangster, που έχει φέρει τις αρχές στα όριά τους, ανήμπορες να αντιδράσουν στο παραμικρό απέναντι στο καθεστώς τρομοκρατίας που έχει εφαρμόσει σε ολόκληρη την πόλη του Los Angeles. Από την άλλη μεριά έχουμε έναν true American hero, το αρχιφύλακα John O’Mara, ήρωα πολέμου, με έντονη την αίσθηση του καθήκοντος και την ανάγκη να “καθαρίσει” την πόλη του από όλα τα “σκουπίδια” που την λερώνουν. Μετά από εντολή του αρχηγού της αστυνομίας θα ηγηθεί μιας ομάδας ιδιαίτερων αστυνόμων, που με ίδιες πεποιθήσεις και ιδεολογία, θα αναλάβουν όχι να λύσουν μια υπόθεση, να βρουν ενοχοποιητικά στοιχεία ή να καταφύγουν σε συλλήψεις εγκληματιών, αλλά να ξεκινήσουν αντάρτικο πόλεμο, ενάντια στις παράνομες επιχειρήσεις του Mickey Cohen. Ανάμεσά τους, ο “γλυκομίλητος” γυναικάς Jerry Wooters (), ο οποίος δεν θα ρισκάρει την ζωή του μόνο με τη συμμετοχή του στην ομάδα του O’Mara, αλλά και με την κρυφή του σχέση με το κορίτσι του Cohen, Grace (Emma Stone), ο “αδιάφθορος” αστυνόμος Harris (), ο φοβερός πιστολάς Kennard () με τον βοηθό του Navidad (), και ο ιδιοφυής Keeler ().

Gangster-Squad_P2

Κι ενώ το σενάριο δείχνει οικείο, αυτό που σίγουρα δεν θα περίμενε κανείς είναι τον σκηνοθέτη , έχοντας στο βιογραφικό του κωμωδίες όπως το, για μερικούς instant cult, Zombieland (2009) και το αρκετά μέτριο 30 Minutes or Less (2011), να αναλαμβάνει ένα τέτοιο project. Εκ του αποτελέσματος ο Fleischer, αυτό που καταφέρνει αρχικά είναι να αποδώσει την ατμόσφαιρα του 1949 με πιο pop οπτική, και σκηνές δράσης με σύγχρονη, action αισθητική. Εντυπωσιακά πλάνα σε σκηνές κυνηγητών με αυτοκίνητα, αλλά και σε κλασικές οπλομαχίες των αστυνομικών ενάντια στα πρωτοπαλίκαρα του Mickey Cohen, που ο σύγχρονος κινηματογράφος είναι σε θέση να αναπαράγει πολύ πιο θεαματικά.

Σε όλα αυτά ας προσθέσουμε και ένα ηχηρό cast, με τον , που απ’ ότι φαίνεται διανύει την πιο δημιουργική του περίοδο, τουλάχιστον από αριθμό συμμετοχών, να αποτελεί τον ακαριαίο θετικό πόλο έλξης για το μοντέρνο κοινό σε όλες τις ταινίες που συμμετέχει. Δίπλα του ο που όντας ο ίδιος μια φυσιογνωμία από μια άλλη παλαιότερη Χολιγουντιανή εποχή, ο ρόλος του διώκτη του εγκλήματος των 40s πέφτει πάνω του σαν ένα κοστούμι ραμμένο στα μέτρα του. Tο ίδιο ισχύει και για την Emma Stone, με ένα vintage look που της ταιριάζει, δεν προσπαθεί πολύ για να φανεί μοιραία και εντυπωσιακή, περιορίζοντας όμως τον χαρακτήρα της μόνο στο οπτικό κομμάτι. Τέλος ο , δεν είναι τίποτα λιγότερο από one-man show, που μέσα από την υπερβολή του, με μια αποκρουστική φυσικότητα που ζει τον ρόλο που ερμηνεύει, με ατάκες, προφορά και χειρονομίες, σίγουρα συγκαταλέγεται μέσα στα ισχυρά θετικά της ταινίας.

Χωρίς όμως να έχω διάθεση να φανώ υπέρμετρα αυστηρός, το Gangster Squad απέχει από τις ταινίες της νοσταλγικής εκείνης εποχής που ανέφερα στην πρώτη παράγραφο. Η ομοιότητά του με τους “Αδιάφθορους” του De Palma στο σενάριο αλλά και σε αρκετές από τις σκηνές του, όχι απλά του στερεί την ιδιότητα του πρωτότυπου ή του καινούριου, το βάζει και σε μια άδικη και ασύμφορη διαδικασία σύγκρισης, στην οποία δεν έχει τα μέσα για να ξεχωρίσει. Είναι entertainment; Σίγουρα, και σε καμία περίπτωση δεν θα σας αποτρέψω από το να πάτε να το δείτε, γνωρίζοντας όμως ότι για να καλύψουμε το κενό που άφησαν ταινίες όπως τα “Καλά Παιδιά” ή το “Carlito’s Way”, μάλλον θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμα.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On