Hansel & Gretel: Witch Hunters

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Η μέρα που το παραμύθι πέθανε

O Hansel () και η Gretel () είναι μόλις 10 ετών όταν μετά βίας καταφέρνουν να αποδράσουν από την καλύβα μιας μάγισσας. Θα αφιερώσουν την υπόλοιπη ζωή τους στο κυνήγι μαγισσών, προσπαθώντας να απαλλάξουν μια και καλή τον κόσμο από το κακό αυτό.

Hansel-&-Gretel_P1

Μόνο μια σπίθα φωτός υπήρχε, πίσω από την πρώτη εντύπωση που θα μπορούσε να δώσει ένα τέτοιο έργο ως προς το αποτέλεσμα, και εκ των υστέρων ήταν πράγματι μόνο αυτό, μια σπίθα. Η απέλπιδα προσπάθεια επιτυχίας του Hansel & Gretel, μια ευκαιρία είχε, κι αυτή ήταν της δράσης στην οποία πόνταρε αλλά με πολύ λάθος τρόπο.

Το φτωχό σενάριο, στηρίζεται… όχι ούτε καν στηρίζεται, χαϊδεύει σαν πούπουλο το γνωστό παραμύθι, καθώς πέρα από το πρώτο του πεντάλεπτο δεν υπάρχει περαιτέρω αναφορά. Αλλά έστω κι ότι αυτό το έχουμε προσπεράσει ακόμα και από το trailer, και έχουμε χωνέψει για τα καλά την απουσία σεναρίου, αυτό για το οποίο “πληρώνεις” να δεις όμως, απουσιάζει.

Σε μια πόλη που ούτε το όνομά της δεν θα θυμάστε, ελλοχεύει μια απειλή που όμοιά της δεν υπάρχει. Τη νύχτα της κόκκινης σελήνης (ή κάτι τέτοιο) οι μάγισσες όλου του κόσμου, κατόπιν μιας θυσίας, θα αποκτήσουν τα εφόδια απέναντι στον έναν και μοναδικό τους εχθρό: την πυρά (γιατί όλοι εμείς οι υπόλοιποι δόξα τον Μεγαλοδύναμο, έχουμε ανοσία). Κάτι τέτοιο όμως δεν περνά απαρατήρητο από τους δαιμόνιους πρωταγωνιστές, οι οποίοι με την βοήθεια μιας καλής μάγισσας, θα προσπαθήσουν να βάλουν τέλος στα σχέδια των κακών.

Hansel-&-Gretel_P2

Κάπου εδώ για να μην παρεξηγηθώ, ας παραδεχτώ ότι με πλήρη γνώση πάτησα το play και με ακόμα πληρέστερη υπομονή, δεν πάτησα το stop. Το έργο είναι trash και δεν κάνει καμία προσπάθεια να το κρύψει, κάτι που καταλαβαίνεις κι από το poster, κι αυτή η ειλικρίνεια είναι ίσως και η μόνη που λειτουργεί υπέρ του.

Αλλά η λεγόμενη “trashιά” βλέπετε, έχει κι αυτή τους κανόνες της. Στην απόλυτη ζυγαριά της κινηματογραφικής βιομηχανίας, πρέπει προσπαθήσεις να ισορροπήσεις κάποια στοιχεία, για να μην σου έρθει η ζυγαριά αυτή στο κεφάλι. Για να το θέσω κάπως χοντρικά, αν θέλεις να βγάλεις σενάριο, πρέπει να “φορτώσεις” δράση ή αν θέλεις να ξεφορτωθείς ερμηνείες, πρέπει να προσθέσεις αισθητική. Το Hansel & Gretel δεν κάνει τίποτα για το άλλο μέλος της ζυγαριάς. Για το σενάριο δεν σχολιάζω, γιατί είπαμε δεν έψαχνα εξ αρχής να το βρω. Αυτό που περίμενα ότι στοιχειωδώς θα βρω, ήταν λίγη δράση… Δηλαδή τι άλλο θα είχε ο μπουφές αν όχι αυτό;

Στις εν λόγω σκηνές το μόνο που μπορείτε ως θεατές να κάνετε είναι από τη μια να χασμουρηθείτε κι από την άλλη να βάλετε τα γέλια με τα αυτόματα τοξοπολυβόλα των ηρώων ή την ανυπέρβλητη βλακεία που χαρακτηρίζει τους εχθρούς τους (αν είσαι μάγισσα με σιαμαία αδελφή, άσ’ το ρε παιδί μου, δεν θα μπορέσεις να παλέψεις και τόσο άνετα). Renner και Arterton προφανώς χρωστάνε στεγαστικό με υψηλό τόκο, και δεν βαριέσαι, χαρτζιλικάκι είναι κι αυτό, ενώ Janssen και Stormare σε μια φάση “άντε να σβήσει η κάμερα να πάμε σπίτια μας”.

Για να μην μακρηγορώ, αν είσαι μόνος σπίτι και θες να δεις κάτι που να μην σε απασχολήσει, αλλά να έχει δράση, δες κάτι άλλο.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On