John Dies At The End

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Δυο φίλοι ο Dave () και ο John () θα πειραματιστούν με ένα καινούριο ναρκωτικό, που ως παρενέργεια, οι χρήστες του ταξιδεύουν σε άλλες διαστάσεις μέσα στον χωροχρόνο. Οι περισσότεροι δεν επιβιώνουν από την εμπειρία, αλλά, στην περίπτωση των δυο φίλων, οι παρενέργειες γίνονται μόνιμες.

John-Dies-At-The-End_P1

Σας έχει σίγουρα τύχει να παρακολουθείτε ένα έργο το οποίο λίγο έως πολύ θα χαρακτηρίζατε κακό, αλλά παρ’ όλα αυτά να θέλετε απεγνωσμένα να πάρετε τηλέφωνο τους κολλητούς σας να τους πείτε “μ****α δες το!”. Κάπως έτσι κατά πάσα πιθανότητα θα νιώσετε κατά τη διάρκεια του John Dies At The End την τελευταία απόπειρα του σκηνοθέτη , που με φανερή διάθεση να αποκτήσει τον τίτλο του cult, δεν καταφέρνει τίποτα πέρα του να μπερδέψει ανεπανόρθωτα με καμία διάθεση να ξεκαθαρίσει το όποιο κουβάρι δημιουργεί η ιστορία.

Κι επειδή νιώθω κάπως ακάλυπτος, οφείλω να το επαναλάβω. Ακόμα κι αν το δείτε με καλή διάθεση, σας κάνει να γελάσετε και το ευχαριστηθείτε πέρα από τις προσδοκίες σας, κάπου μέσα σας βαθιά θα γνωρίζετε πόσο μέτριο είναι. Αλλά δεν μπορώ να μην σας μιλήσω γι’ αυτό, κι όταν το δείτε, έστω βρίζοντάς με, θα καταλάβετε τον λόγο.

Το έργο ξεκινά με τον πρωταγωνιστή Dave να αποκεφαλίζει ένα πτώμα στην αυλή του, εξιστορώντας στους θεατές: “Ας υποθέσουμε ότι έχεις ένα τσεκούρι, ένα φτηνό από την αποθήκη στο σπίτι. Μια πικρή μέρα του χειμώνα με το εν λόγω τσεκούρι αποκεφαλίζεις έναν άντρα. Μην ανησυχείς. Ο άντρας είναι ήδη νεκρός. Ίσως θα πρέπει να ανησυχείς, επειδή εσύ τον πυροβόλησες. Και τώρα μετά τον αποκεφαλισμό, έχεις ένα σπασμένο τσεκούρι. Οπότε πηγαίνεις στο κατάστημα εργαλείων, αιτιολογώντας τους κοκκινωπούς λεκέδες ως σάλτσα BBQ. Το επισκευασμένο τσεκούρι κάθεται ανενόχλητο στο σπίτι σου μέχρι την επόμενη άνοιξη, όταν ένα βροχερό πρωινό αρπάζεις το τσεκούρι και κόβεις ένα εξωγήινο σαλιγκάρι σε κομματάκια…” Κάπου εδώ κι ενώ είμαστε μόλις στο 1’26” της ταινίας έχω καταλάβει ότι δεν έχω πιει αρκετά για την συνέχεια. Μια συνέχεια που μας διηγείται μια καθημερινή συναυλιακή βραδιά των εφήβων, κατά την διάρκεια της οποίας, ένας μυστήριος Τζαμαϊκανός, φέρνει μια παράξενη, καινούρια ναρκωτική ουσία στην παρέα, η οποία “ανοίγει διάπλατα τους ορίζοντες του μυαλού”. Η περιέργεια των φοιτητών θα τους οδηγήσει στην πρώτη δοκιμή από την οποία όλος ο κόσμος αρχίζει να καταρρέει. Οι περισσότεροι πεθαίνουν, ενώ οι κύριοι πρωταγωνιστές, μένουν όχι απλά με μόνιμες τις παρενέργειες, αλλά και με την ευθύνη να σώσουν τον κόσμο από την εξωγήινη απειλή που μόνο αυτοί μπορούν να διακρίνουν.

John-Dies-At-The-End_P2

Και ναι, είναι τόσο γελοίο όσο ακούγεται. Κι όσο δείχνει και η συμμετοχή του σε ένα τέτοιο έργο, ο οποίος ως φανατικός οπαδός του Coscarelli από το Phantasm (1979) και μετά, έψαχνε απεγνωσμένα αφορμή να συμμετάσχει σε κάποιο project μαζί του, πιστεύοντάς το τόσο ώστε να βάλει και το όνομά του στην παραγωγή. Όλο το έργο στηρίζεται από την μια εξωπραγματική κατάσταση στην άλλη, που εν μέρει το κάνει απεγνωσμένα ανώριμο, αλλά από την άλλη ανώριμα διασκεδαστικό, από τις ταινίες που μαζεύεις τρεις κολλητούς σπίτι, και σε κατάσταση μέθης, πέφτετε κάτω από τους καναπέδες γελώντας με κάτι που δεν είναι και τόσο αστείο.

Παρ’ όλα αυτά το JDATE, ένα Men In Black για μαστουρωμένους, προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει τον δρόμο του δίπλα σε ταινίες όπως το Shaun of the Dead ή το The Frighteners, και παρ’ όλο που δεν θα το καταφέρει, η αλλόκοτη ιστορία του είναι αυτή που κι εμείς σαν τους περίεργους φοιτητές της ταινίας, μας κάνει να θέλουμε να το δοκιμάσουμε. Κι αν το ρισκάρετε να είστε σίγουροι για το “hangover” που θα ακολουθήσει.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On