Phantom

Share Button
4.00 avg. rating (77% score) - 1 vote

Ας ξεκινήσουμε έναν πόλεμο

Ένα υποβρύχιο “κειμήλιο”, οδηγείται στην τελευταία του αποστολή, υπό την καθοδήγηση του Ρώσου κυβερνήτη Demi (). Το εφεδρικό πλήρωμα που αντικαθιστά το παλαιότερό του, με αρχηγό τον πράκτορα της KGB Bruni () σύντομα μετά την εκκίνηση του ταξιδιού τους, θα αποκαλύψει ότι έχει μια ανώτερη ατζέντα ως αποστολή, που ενδεχομένως να οδηγήσει σε πυρηνικό όλεθρο.

Phantom_P1

Στην νεότερη ζωή μου προσπαθούσα με δυσκολία να αποβάλλω την εικόνα του πράκτορα Mulder να κυνηγάει ιπτάμενους δίσκους, κάθε φορά που αντίκριζα τον . Όταν τελικά το ξεπέρασα, φρόντισε να χρίσει ένα δεύτερο ισχυρότερο στερεότυπο, αυτό του Hank Moody, το οποίο ίσως και να μην θέλω να αποβάλλω. Παρ’ όλα αυτά αρκετή ώρα πριν το πρώτο του καρέ, ο σκηνοθέτης του Phantom, (Lonely Hearts – 2006) είχε φροντίσει να μας ενημερώσει υποσυνείδητα, ότι δεν θα βρει κάτι να αποπλανήσει μέσα σε ένα υποβρύχιο, γεμάτο με Ρώσους υπέρ-πατριώτες την θερμή εποχή του Ψυχρού πολέμου.

Το 1968, σε μια τελευταία αναγνωριστική αποστολή, πριν συνταξιοδοτηθεί ο κυβερνήτης Demi θα ηγηθεί ενός μουσειακού υποβρυχίου, σε μια αναγνωριστική αποστολή στα νερά του Ειρηνικού. Χωρίς να γνωρίζει πολλά περισσότερα, θα δεχθεί ως πλήρωμα και μια άγνωστη γι’ αυτόν ομάδα, που θα αντικαταστήσει μέρος του πληρώματός του, με τους οποίους θα συνεργαστεί για μια απόρρητη στρατιωτική δοκιμή κατά την διάρκεια της αποστολής. Στην πορεία του ταξιδιού ανακαλύπτουν ότι το υποβρύχιο φέρει ένα νέα υπέρ-όπλο, με το οποίο όμως το νέο πλήρωμα έχει σκοπό να ξεκινήσει επίθεση εναντίον της Αμερικής.

Ο βαθμός στον οποίο το έργο στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα, είναι κάτι που πολύ πιθανό δεν θα σας απασχολήσει και πολύ, κατά τη διάρκειά του. Αυτό κυρίως επειδή τη στιγμή που όλο το cast υποδύεται Ρώσους στρατιωτικούς, έχει παράλληλα την ευγένεια να υποβάλει φιλοσοφικές ερωτήσεις που μοιάζουν στο νόημα τους απορία τύπου “αλήθεια, κι αν οι Αμερικάνοι είναι τρομακτικά γαμάτοι, κι έχουμε εμείς άδικο;” Αλλά αφού έχω δώσει ιερό όρκο ως θεατής να μην παραπονιέμαι για την προπαγάνδα την στιγμή που δέχομαι να παρακολουθήσω Αμερικανικό προϊόν, συνεχίζω παρακάτω.

Phantom_P2

Ξεπερνώντας λοιπόν αυτό, και την Καλιφορνέζικη προφορά του Ρωσικού πληρώματος, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι δεν έχω ιδιαίτερα παράπονα από το έργο. Το σενάριο, χωρίς να ανακαλύπτει τον τροχό από άποψη αναμενόμενου, εξελίσσεται σταδιακά, και σε βαθμό τέτοιο που αφήνει τον θεατή σε κάθε σκηνή να ενδιαφέρεται για την συνέχεια. Θρίλερ στον πυρήνα του, με μια αρκετά κλειστοφοβική σκηνοθεσία (πως αλλιώς άλλωστε μέσα σε ένα υποβρύχιο), έχει την κατάλληλη ατμόσφαιρα να συμβαδίσει με την ιστορία που διηγείται.

Το cast καλό και αξιόλογο, στον βαθμό που θα περιμέναμε από μια τέτοια ταινία, πάντα. Κάπου εδώ δεν χρειάζεται να τονίσουμε την αξία του ως ηθοποιού, και ενώ αναμφισβήτητα τον έχουμε δει σε καλύτερες φόρμες, στο παρόν έργο υποστηρίζει τον χαρακτήρα που υποδύεται, στο έπακρο. Απέναντι του ένας Duchovny που παρ’ όλο που έχει το γνώριμο ύφος της “ήρεμης δύναμης” που τον συνοδεύει σχεδόν όπου κι αν παίξει, καταφέρνει να το γυρίσει υπέρ του, παίζοντας έναν πατριώτη-κακό που χάνει στην ουσία το όριο του καθήκοντος και του σωστού.

Απ’ όποια πλευρά κι αν το δείτε, κι όποια εντύπωση κι αν σας αφήσει, το Phantom, δεν χαραμίζει τον χρόνο σας, και σε ένα φτωχό 2013, μέσα στο οποίο το Χόλιγουντ πασχίζει και αγκομαχά, ίσως και είναι από τα έργα που θα ξεχωρίζαμε για φέτος.

Υ.Γ.: …αλλά την προφορά ρε παιδιά. ΟΚ είναι δύσκολο, αλλά κάντε μια προσπάθεια.

Share Button
4.00 avg. rating (77% score) - 1 vote
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On