The Crow

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Believe in angels…

Την “Νύχτα του Διαβόλου”, μια βραδιά του Οκτωβρίου όπου ο εγκληματικός κόσμος του Ντιτρόιτ καίει κατ’ έθιμον ολόκληρη την πόλη, ο Eric Draven () και η κοπέλα του Shelly () δολοφονούνται από μια συμμορία κακοποιών. Ακριβώς ένα χρόνο μετά, ο Eric επιστρέφει στην ζωή μέσω κάποιου υπερφυσικού πνεύματος δικαιοσύνης, όπου με οδηγό του ένα κοράκι, θα αναζητήσει εκδίκηση για αυτό που συνέβη σε αυτόν και την κοπέλα του.

The-Crow_P3

Δεν είναι λίγες οι φορές όπου η αφετηρία μιας ταινίας είναι άκρως διαφορετική από την κατάληξή της, αλλά η περίπτωση του The Crow είναι αρκετά σπάνια στον χώρο του κινηματογράφου. Με αρχικό δημιουργό του, τον James O’Barr ο οποίος έγραψε το ομότιτλο comic, σε μια δική του προσπάθεια να ξεπεράσει τον χαμό της αρραβωνιαστικιάς του (που προκάλεσε μεθυσμένος οδηγός το 1979), όπου και αφιέρωσε 8 ολόκληρα χρόνια για την ολοκλήρωσή του. Σύντομα αποκτά φανατικό κοινό ενώ με τις μουσικές επιρροές που το πλημυρίζουν  γίνεται η βίβλος του τότε Dark Wave / Goth κινήματος (ο O’Barr είχε δηλώσει ότι εμπνεύστηκε την εικόνα του Eric στο comic από το σώμα του Iggy Pop και το πρόσωπο του Robert Smith).

Δεν αργεί να τραβήξει την προσοχή της μεγάλης οθόνης και 3 χρόνια μετά ξεκινά η κινηματογραφική του μεταφορά, με πιλότο τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε, Αυστραλό σκηνοθέτη , και τον στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων εκτυλίσσεται μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία του Hollywood: ο πρωταγωνιστής πέφτει νεκρός στο πλατό, δεχόμενος πραγματική σφαίρα που τοποθετήθηκε από λάθος σε όπλο. Η ταινία παρά την μεγάλη απώλεια, ολοκληρώνεται με την βοήθεια CGI, και αφιερώνεται στη μνήμη του αδικοχαμένου ηθοποιού.

Αν και συνήθως υπερασπίζομαι την άποψη του να βλέπεις μια ταινία ανεπηρέαστος από το background της, στην περίπτωση του The Crow είναι πέρα από τις δυνάμεις του θεατή.

Κινηματογραφικά, ο Proyas φτιάχνει έναν μοναδικά δικό του, σκοτεινό, σχεδόν μονοχρωματικό κόσμο, μέσα από τον οποίο αντικατοπτρίζεται αυτό που ο ήρωας του έχει να αντιμετωπίσει. Μια σκηνοθετική δεξιοτεχνία που δεν περιορίστηκε μόνο στο ατμοσφαιρικό κομμάτι, αλλά και στο ότι έπρεπε να” γεμίσει” τις σκηνές του εκλιπόντος πρωταγωνιστή,  με τα σωστά πλάνα που σε κανένα τους σημείο δεν πρόδιδαν την αλλαγή του ηθοποιού. Παράλληλα, εν έτει 1994 η ψηφιακή τεχνολογία που χρειαζόταν να αξιοποιηθεί, έπρεπε να προσεγγίσει το 100% των δυνατοτήτων της εποχής, πετυχαίνοντας ένα πραγματικό άθλο.

The-Crow_P4

Σεναριακά, παρά το ίσως εφηβικό, ή έστω εξειδικευμένο target group του, ισορροπεί ανάμεσα στη δράση, τη φαντασία και έναν απρόσμενο σκοτεινό ρομαντισμό, ενώ ερμηνευτικά, θα χάριζε στον πρωταγωνιστή την έξοδο από την μέχρι τότε low budget καριέρα του.

Τη στιγμή που Αμερικανικές και Βρετανικές πόλεις, γέμιζαν τους δρόμους τους με μαύρα posters με αναγραφόμενο moto το “Darker Than The Bat”, στη χώρα μας πέρασε απαρατήρητο, δεν προβλήθηκε καν στις αίθουσες, ενώ περιμέναμε 2 χρόνια για την αντίστοιχη VHS έκδοση της ταινίας. Με ένα μοναδικό αντίκτυπο στην τότε pop κουλτούρα, παραμένει έως και σήμερα ένα διαχρονικό gothic σύμβολο, καθιστώντας τον πρωταγωνιστή του, ως σύγχρονο “άγιο” στις καρδιές των “μελαγχολικών” εφήβων και όχι μόνο.

Υ.Γ.1: Το soundtrack είναι τόσο κλασικό όσο και αυτονόητο πλέον, με μια πλειάδα συγκροτημάτων που έδωσαν έμπνευση στις αρχικές σελίδες του ήρωα, που δεν χρειάζεται να το αναφέρω καν…

Υ.Γ.2:… και ναι, είχα κι εγώ μακριά μαλλιά και περίμενα πως και πως τις απόκριες με τις ασπρόμαυρες μπογιές ανά χείρας…

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On