The Great Beauty (La Grande Bellezza)

)

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Το ανθρώπινο σύστημα

Ο Jep Gambardella () είναι επιτυχημένος συγγραφέας ενός βιβλίου και γνωστός δημοσιογράφος που ζει στη Ρώμη. Για χρόνια απολαμβάνει να είναι το επίκεντρο της κοσμικής ζωής της ιταλικής πρωτεύουσας. Τα 65α του γενέθλια, όμως, σε συνδυασμό με το άκουσμα μιας άσχημης είδησης από το παρελθόν του, τον κάνουν να αναλογιστεί τη μέχρι τώρα ζωή του.

The-Great-Beauty_P1

Το δημιούργημα του βραβεύτηκε πριν λίγες μέρες με το Oscar καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, το οποίο ήρθε να προστεθεί στη Χρυσή Σφαίρα και στο βραβείο Bafta για την ίδια κατηγορία. Το ξέρω πως όσον αφορά τα Oscar η συγκεκριμένη κατηγορία έρχεται πάντα σε δεύτερη μοίρα. Ελπίζεις να είναι έστω μια ιταλική ή γαλλική ταινία, αντί κάποια πειραματική ιρακινή παραγωγή. Ε, λοιπόν πρόκειται για ιταλική παραγωγή η οποία δικαιολογεί πλήρως τις τιμές που τις δόθηκαν.

Μέσα από την αφήγηση του βασικού ήρωα Jep και την εκπληκτική ερμηνεία του που τον ενσαρκώνει, ο Sorrentino κατορθώνει να σατιρίσει τον τρόπο ζωής των κοσμικών, των διάσημων, των ψευτοδιανοούμενων. Την ανάγκη τους να νικήσουν τον χρόνο, την μανία τους για επίδειξη, τα εντυπωσιακά τους lifestyle, τα «εκτός ελέγχου» πάρτι τους, τον «υποχρεωτικό» ασπασμό κάθε μορφής σύγχρονης τέχνης προκειμένου να διαφοροποιηθούν από τους υπολοίπους, την ανοησία της καθολικής εκκλησίας και το απύθμενο ψυχικό κενό των εκπροσώπων της.

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό μάς συστήνεται ο Jep Gambardella, όχι αρχικά ως κριτής όλων των παραπάνω αλλά ως βασικό συστατικό τους. Για δεκαετίες αυτή είναι η ζωή του. Μοναδικός του στόχος όταν έφτασε στη Ρώμη στα 26 του χρόνια ήταν να μπορέσει να γίνει το επίκεντρο. Η συγγραφή ενός βιβλίου που βραβεύτηκε και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη νεότερη ιταλική λογοτεχνία ήταν αρκετή να του ανοίξει διάπλατα όλες τις πόρτες. Ζει στο εκπληκτικό του διαμέρισμα που ακουμπά το Κολοσσαίο. Διοργανώνει καθημερινά πάρτι και απολαμβάνει την κοινωνική του καταξίωση.

The-Great-Beauty_P2

Γίνεται όμως 65 πλέον… Αντιλαμβάνεται πως στη ζωή του ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση, και μέσα από τις σκέψεις του ξεδιπλώνεται η ματαιότητα όλων όσων έκανε τόσα χρόνια.

Πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να σαγηνευτεί από τον πλούτο, τη διασκέδαση, την αναγνώριση και να σταματήσει να δημιουργεί, να «ψάχνεται».

Πόσο δε μάλλον όταν όλα τα ανωτέρω συμβαίνουν σε μια μαγευτική πόλη όπως η Ρώμη, της οποίας η ομορφιά είναι ικανή να σε εγκλωβίσει για πάντα στο εσωτερικό της.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι όμως σε αυτό το σημείο. Η ταινία είναι ορισμός ταινίας ευρωπαϊκού κινηματογράφου… Με όλα τα καλά και τα κακά που συνεπάγεται η παραπάνω δήλωση. Αν δεν έχεις ξαναδεί τέτοιου είδους ταινία, καλύτερα να μην είναι αυτή η πρώτη σου απόπειρα! Θα τη σταματήσεις στο δεκάλεπτο και θα βρίζεις τους ηθοποιούς, τον σκηνοθέτη κι εμένα για αυτά που έγραψα… Και με το δίκιο σου κιόλας!

Σε αυτή την περίπτωση είναι καλύτερα απλώς να κρατήσεις το απόφθεγμα του Jep: «Αν κάτι έχω μάθει από τόσα χρόνια, είναι να μη χαλώ άσκοπα τον χρόνο μου σε οτιδήποτε δεν με ενδιαφέρει».

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
Alex Delarge

Author: Alex Delarge

Ο Alex Delarge (πραγματικό όνομα Γιώργος) είναι καθηγητής Φυσικής. Λατρεύει οτιδήποτε έχει μια δόση παράνοιας και απεχθάνεται ό,τι έχει να κάνει με χολιγουντιανές υπερπαραγωγές και κάθε λογής υπερήρωες. Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Παντοπωλείο η αφθονία; Ακούς, κυρ Στέφανε, βάλε έξι σοκολάτες. Από δυο για το καθένα, ναι, εκείνες του γάλακτος… Και έξι κουτιά γάλα και βάλε και τρία μπουκάλια κρασί και έξι μπουκάλια μπύρα… Ναι, ναι, κυρ Στέφανε, μόλις διορίστηκα σε μια σπουδαία θέση! Ναι, βάλε μπόλικο κρασί και οχτώ μπουκάλια μπύρα. Θα το κάψουμε απόψε, κυρ Στέφανε!»

Share This Post On