The Hunger Games: Catching Fire

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Μπλα, μπλα, μπλα…

Το Καπιτώλιο προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη δημοτικότητα της Katniss () και του Peeta (), νικητές των πρόσφατων αγώνων πείνας, προς όφελός του. Όταν όμως το σχέδιό του δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα, διοργανώνει νέους Αγώνες όπου συμμετέχουν όλοι οι προηγούμενοι νικητές, με σκοπό την εξόντωση των δύο αγαπητών στον λαό προσωπικοτήτων.

The-Hunger-Games_Catching-Fire_P1

Καταρχάς αν έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε τα βιβλία της Suzanne Collins, μην την αφήσετε να πάει χαμένη, καθώς η μεταφορά τους στο σινεμά δεν έχει ουδεμία σχέση, πέρα από τον τίτλο. Καλά, αυτό ήταν κάπως υπερβολικό, αλλά ειλικρινά οι ταινίες ούτε καν πλησιάζουν την ατμόσφαιρα των βιβλίων.

Στα δικά μας τώρα. Ξεπερνάμε το γεγονός ότι η ιδέα είναι μία παραλλαγή του εξαιρετικού «Battle Royal», μιας και το ξέρουμε από την πρώτη ταινία. Αφήνουμε στην άκρη την αγάπη μας για την και τον . Παραμερίζουμε τη συγκίνηση για τον . Τι μας μένει; Ένα συνονθύλευμα από εικόνες, κακούς διαλόγους, διεκπεραιωτικές ερμηνείες από ηθοποιούς που νομίζεις ότι κάνουν αγγαρεία και ένα φουτουριστικό περιβάλλον που είναι η επιτομή του κιτς.

Το πρώτο Hunger Games σωζόταν οριακά. Το δεύτερο όμως καταντάει μια κουραστική επανάληψη του πρώτου, χωρίς λόγο και αιτία. Προφανώς περιμένεις να δεις εντυπωσιακά εφέ, ένα cast που έχει τη δυναμική να «κεντάει» σε κάθε ατάκα κι ένα σενάριο που σε οδηγεί με λογικά άλματα στο τέλος. Όχι! Κακώς τα περιμένεις όλα αυτά. Δεν υπάρχουν ούτε κατά διάνοια.

Ρε, , (που κατά τα άλλα σε εκτιμώ βαθύτατα) όταν το στόρι σου έχει ανθρώπους σε μία αχανή αρένα, με απώτερο σκοπό να αλληλοσκοτωθούν, δεν θέλει και πολύ για να σκεφτείς ότι πρέπει να επενδύσεις στο συναίσθημα, την αγωνία και την κάθαρση. Ε, εσύ πρέπει να προσπάθησες πολύ για να μας σερβίρεις αυτό το νερόβραστο πράγμα.

The-Hunger-Games_Catching-Fire_P2

Η μόνη δικαιολογία που έχει το Catching Fire είναι ότι ο προκάτοχος του δεν έθεσε τις σωστές βάσεις που θα μπορούσε να στηριχθεί για να κάνει το επόμενο βήμα. Τα Hunger Games, ακόμα και αν δεν έχουμε δει όλα τα  μέρη, είναι μια σειρά ταινιών, λοιπόν, που ενώ είχε όλες τις προϋποθέσεις να μείνει στην ιστορία ως κλασική, απέτυχε παταγωδώς.

Η συγκεκριμένη ταινία βέβαια δεν στέκεται από μόνη της, καθώς το concept της είναι εισαγωγικό για την επόμενη που ακολουθεί (κάτι σαν το Matrix Reloaded), οπότε κρατάω μία μικρή επιφύλαξη μήπως βιάστηκα να την κακοχαρακτηρίσω (ειλικρινά εύχομαι να ισχύει αυτό).

Δείτε, μόνο αν δεν έχετε διαβάσει τα βιβλία και έχετε την περιέργεια να μάθετε πού στο καλό θα οδηγήσει όλη αυτή η ιστορία. Αν η πρώτη ταινία δεν σας ενθουσίασε, μην κάνετε τον κόπο να δείτε ούτε τους τίτλους αρχής.

By the way, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλος αυτός ο ντόρος και το κλίμα ενθουσιασμού για το Hunger Games. Είναι παράλογο. Είναι παρανοϊκό. Οι marketeers που ασχολήθηκαν με τις συγκεκριμένες ταινίες θα ανακηρυχτούν σύντομα σε γκουρού της συγκεκριμένης επιστήμης.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
TonyStark

Author: TonyStark

Ο Tony Stark έχει τόση φαντασία που δανείστηκε το ψευδώνυμό του από ό,τι πιο mainstream κυκλοφορεί στη βιομηχανία του θεάματος. Λατρεύει το εμπορικό, μισεί το εναλλακτικό. Νομίζει ότι η άποψή του μας ενδιαφέρει, ενώ είναι ο τύπος του ηλιθίου με τον οποίον δεν θα ήθελες να κάνεις παρέα. Όταν δεν κοιτάει κανείς, τρώει με τα χέρια.

Share This Post On