The Wolf of Wall Street

Share Button
3.67 avg. rating (73% score) - 3 votes

DiCaprio + Scorsese: Πόσο λάθος μπορεί να πάει;

Η άνοδος και η πτώση του μεγάλου χρηματιστή Jordan Belfort () και της παρέας του, την εποχή των μεγάλων μετοχικών απατών.

The-Wolf-of-Wall-Street_P1

Η δυναμική Scorsese – DiCaprio είναι μια εξίσωση που δύσκολα απογοητεύει, και με την μεγάλη προϊστορία τους όλα υπόσχονται ότι ο “Λύκος της Wall Street” στην χειρότερη των περιπτώσεων θα έχει ενδιαφέρον. Βάλτε στο μείγμα και την πολύ επίκαιρη (και επίπονη) ιστορία που το έργο πραγματεύεται, και το κοινό περίμενε με ανυπομονησία, την προβολή του έργου στις αίθουσες.

Από τα πρώτα λεπτά κιόλας διαπιστώνει κανείς ότι ο έχει την διάθεση να πατήσει σε ασφαλές έδαφος, με μια αίσθηση που θυμίζει τις εποχές του Goodfellas και Casino, έχοντας τον πρωταγωνιστή να αφηγείται ο ίδιος την ιστορία της ζωής του, μέσα από ένα flashback που ενίοτε σπάει τον τοίχο της οθόνης και τον φέρνει να μιλά απευθείας στον θεατή.

Με αφετηρία την σύντομη καριέρα του Belfort στην Wall Street, όπου ως εκπαιδευόμενος του Mark Hanna () θα πάρει γρήγορα την άδεια χρηματιστή και θα ξεκινήσει με αμέτρητη φιλοδοξία. Εξίσου γρήγορα θα λήξει και η καριέρα του εκεί, καθώς την πρώτη κιόλας μέρα που θα εργαστεί, ξεσπάει “το κραχ του 87′”, αφήνοντας τον σχεδόν στον δρόμο. Απτόητος θα συνεχίσει σε μια μικρή επιχείρηση ως χρηματιστής μικρών μετοχών, όπου θα γνωρίσει τον εκκεντρικό Donnie Azoff () με τον οποίο αργότερα και με τη βοήθεια περισσότερων κατεργαραίων, θα ιδρύσουν την Stratton Oakmont.

Από εκεί και μετά ξεκινά η μεγάλη του πορεία που περιλαμβάνει αμέτρητες γραμμές κοκαΐνης και χαπιών, πολλών γυναικών, και ακόμα περισσότερο από το αγαπημένο του ναρκωτικό, το χρήμα. Δεν θα αργήσει να γίνει στόχος για το FBI όπου κάτω από αγέρωχο βλέμμα του πράκτορα Patrick Denham (ναι πάλι ο κάνει πράκτορα του FBI) θα έρθει η αναμενόμενη παρακμή του.

Και το συμπέρασμα μετά από 180 λεπτά αρκετά ικανοποιητικό, αφήνοντας όμως κάποια μεγάλα “αλλά” που δύσκολα μπορείς να τα προσπεράσεις. Δεν χωράει αμφιβολία ότι για άλλη μια φορά ο δίνει μια ερμηνεία που θα τον φέρει στο κατώφλι των Oscar. Μεγάλοι όγκοι διαλόγου στήνονται με αυτοσχεδιασμό, αφήνοντάς τον να πάρει όλο σχεδόν το έργο στις πλάτες του, μέσα από σκηνές που αναδεικνύουν το ταλέντο του. Από την άλλη όμως, δεν είναι λίγες οι φορές που δείχνει φλύαρος και φωνακλάς χωρίς λόγο. Ίσως η καθοδήγηση από τον πραγματικό Jordan Belfort που έδωσε τα φώτα του για να γυριστεί η ταινία, να υποδείκνυαν κάτι τέτοιο, αλλά σε κάποια σημεία η υπερβολή αυτή στο ρόλο ίσως ξενίσει.

The-Wolf-of-Wall-Street_P2

Για το υπόλοιπο cast, παρά τα λίγα λεπτά της εμφάνισης του ο κλέβει την παράσταση, όπου στο πρώτο δεκάλεπτο του έργου, πρώτον αναφέρει εν συντομία και με πολύ απλή γλώσσα γιατί πήγαμε όλοι κατά διαόλου πριν από 5 χρόνια, και δεύτερον, τον αναγκαίο τρόπο ζωής που κάνει ένας χρηματιστής για να επιβιώσει τις δύσκολες συνθήκες της Wall Street.

“Αυνανίσου τουλάχιστον δυο φορές τη μέρα και κάνε όσες γραμμές κοκαΐνης μπορείς”

για άλλη μια φορά μετά το Moneyball δείχνει ότι όταν το θέλει μπορεί να γίνει σοβαρός ηθοποιός, ενώ τέλος η στον ρόλο της γυναίκας του Belfort, Naomi τραβάει τα βλέμματα με τον καλύτερο τρόπο που μπορεί, δηλαδή το κορμί της.

Ο σκηνοθέτης από την άλλη, καταφέρνει κάτι που πολλοί λίγοι μπορούν σωστά, να σε κρατήσει για τρεις ολόκληρες ώρες χωρίς να παραπονεθείς. Καταιγισμός σκηνών, και κάθε σκηνή γρήγορη, όμως το μεγάλο παράπονο που αφήνει είναι η τελική αίσθηση των νοημάτων που έχει το έργο μετά το τέλος του.

Καλώς ή κακώς κάποιοι άπληστοι κύριοι όπως ο Jordan Belfort έφεραν τον πλανήτη στα γόνατά του. Όταν μια ταινία λίγα χρόνια μετά, σε μια εποχή που όλος ο κόσμος πληρώνει τα καμώματά τους, εξιστορεί την πορεία τους, θα περίμενα να είναι άκρως πιο καυστική, κάτι που δυστυχώς δεν είδα.

Η επαναλαμβανόμενη προβολή ενός lifestyle που μεγάλο μέρος του κοινού θα ζήλευε, παράλληλα με ελαφριές υπόνοιες τύπου “κι εσύ αν μπορούσες το ίδιο θα έκανες”, δεν περνάει σε καμία περίπτωση το παραπάνω μήνυμα. Την ίδια στιγμή αρκετές σκηνές του έργου, που αντικειμενικά βγάζουν γέλιο (και όντως γέλασα πάρα πολύ στη σκηνή με τα ληγμένα χάπια), μετατρέπουν χαρακτήρες που δεν θα έπρεπε, σε κωμικούς.

Στο απόλυτο μονολεκτικό δίλημμα “ΝΑΙ Ή ΌΧΙ” θα απαντούσα ΝΑΙ, γιατί όπως αναφέρνω και πιο πάνω Scorsese και DiCaprio, πόσο λάθος μπορεί να είναι. Ακριβώς όμως επειδή το συγκεκριμένο σετ έχει βάλει τον πήχη απίστευτα ψηλά, δεν άγγιξε το 100% των προσδοκιών μου. Ένα Goodfellas χωρίς την μαφία, και ένα Casino με τον πιο επίσημο τζόγο του πλανήτη, το The Wolf of Wall Street ήρθε μάλλον για να διχάσει.

Share Button
3.67 avg. rating (73% score) - 3 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On