The Great Gatsby

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Great indeed!

Στην ακμή της νιότης του ο Nick Carraway () μετακομίζει στην Νέα Υόρκη και δουλεύει ως χρηματιστής στην Wall Street. Σύντομα θα γνωριστεί με τον γείτονά του, και πάμπλουτο μυστηριώδη μεγιστάνα Jay Gatsby (), με τον οποίο θα αναπτύξουν μια έντονη φιλία που όμως κρύβει βαθύτερα κίνητρα.

The-Great-Gatsby_P1

Για την ιστορία και μόνο, να αναφέρω ότι ο “Υπέροχος Gatsby” βασίζεται στο βιβλίου του F. Scott Fitzgerald, και έχει μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη άλλες 2 φορές. Εκείνη του 1974 σε σκηνοθεσία Jack Clayton και σενάριο του Francis Ford Coppola, ήταν από τις ταινίες που καθιέρωσαν τον Robert Redford στην σημερινή αναγνωρίσιμη ταυτότητά του, και θεωρείται από πολλούς η πιο πιστή σε ότι αφορά τους χαρακτήρες του βιβλίου.

Φέτος ήρθε η σειρά του Αυστραλού να μας πει τη δική του εκδοχή της ιστορίας. Μιας ιστορίας κατά κόρον ερωτικής που ξεδιπλώνει αργά τις πτυχές της, και εστιάζει γύρω από το πρόσωπο του Jay Gatsby και το μυστηριώδες παρελθόν του, υπό την αφήγηση πάντα του στενού του φίλου Nick Carraway. Ανάμεσα στα δημοφιλή και πλημμυρισμένα από όλο τον κόσμο της καλής κοινωνίας, party του, μέχρι και τις κοινωνικές τους συναντήσεις σε δείπνα και άλλες δραστηριότητες, ο Carraway δείχνει να ξέρει ελάχιστα πράγματα για τον καινούριο του φίλο Jay. Ένα άθροισμα από φήμες που τον θέλουν από γόνο πριγκιπικής οικογένειας, μέχρι ήρωα πολέμου, περισσότερο μπερδεύει τις εντυπώσεις παρά τις δημιουργεί. Η σύνθετη προσωπικότητά του όμως δείχνει πιο ξεκάθαρη όταν ο πλούσιος μεγιστάνας, ζητά ως χάρη από τον νεαρό χρηματιστή, να τον φέρει σε επαφή με την ξαδέλφη του Daisy, με την οποία είχαν παρελθόν που διακόπηκε άδοξα λόγω του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Και φυσικά, παρ’ όλο που η παραπάνω παράγραφος αποκαλύπτεται σταδιακά στην ταινία, δεν είναι παρά μόνο η αρχή, σε μια πολύ βαθύτερη, που θα δώσει έμφαση στον τρόπο που λειτουργεί η κοινωνία των “λίγων”, με εξίσου πρωταγωνιστικό στοιχείο την έννοια του πλούτου και της ανώτερης κοινωνίας, στην οποία ο σκηνοθέτης δίνει ξεχωριστή θέση. Με ένα σενάριο που κρατά κλειστά τα χαρτιά του, αρχικά ως προς το ποιος πραγματικά είναι ο Gatsby, και στη συνέχεια για τον τρόπο που θα προσπαθήσει να ζήσει με τον έρωτα της ζωής του, όλα συνδυάζονται και περιστρέφονται με έναν ιδιαίτερο τρόπο γύρω από την ματαιόδοξη υποκρισία της δήθεν καλής κοινωνίας.

The-Great-Gatsby_P2

Σε ότι αφορά την σκηνοθεσία, όποια κι αν είναι η γνώμη σας για τις ταινίες του Luhrmann δεν μπορείτε να αρνηθείτε την ιδιαίτερη αισθητική που τις διακρίνει, και η Αμερική του 1922 δίνει την αφορμή για άλλο ένα οπτικό αριστούργημα από τον πενηντάχρονο σκηνοθέτη, βάζοντας τις δικές του υπερμοντέρνες, θορυβώδεις πινελιές στο ρετρό σκηνικό του, κάτι για το οποίο κατακρίθηκε, καθώς θεωρείται ότι στερεί το βάθος από τους χαρακτήρες.

Η δική μου άποψη πάνω σε αυτό είναι εντελώς διαφορετική. Όλη αυτή η οπτική φλυαρία που υπάρχει στο έργο, από τη μία είναι άκρως εσκεμμένη, αντικατοπτρίζοντας την υπερβολή των πλουσίων της εποχής, ενώ από την άλλη δημιουργεί μια απίστευτη δυναμική που παρασέρνει τον θεατή στον μοναδικό αυτό κόσμο που βλέπει. Από τα εκκωφαντικά party του πρωταγωνιστή, μέχρι τα εκπληκτικά καρέ που χωρίζουν το πλάνο στα δυο ανάμεσα στον έντονο χρωματικά κόσμο των πλουσίων και τον μουντό, μονοτονικό των φτωχών εργατών, ο καμβάς του Luhrmann είναι απλά μαγευτικός.

Για την ερμηνεία του DiCaprio, μάλλον δεν χρειάζεται να πω και πολλά. Το ίδιο άνετος και πειστικός όπως πάντα, παρ’ όλο που κλέβει την παράσταση, αφήνει το περιθώριο να φανεί και ο αφηγητής της ιστορίας . Η από την άλλη παραμένει το ίδιο επίπεδη όπως σε όλα τα έργα που την έχω δει, και ιδίως για τον ρόλο του αντικειμένου του πόθου, δεν μ’ έπεισε. Είναι τέτοιο το οπτικοακουστικό αντίκτυπο και η ιστορία όμως που αφήνει τις ερμηνείες πίσω, είτε αυτές είναι οι καλές είτε οι κακές.

Αγνοείστε την δήθεν ψαγμένη άποψη που πάντα θέλει το παλιό να είναι και καλύτερο, και δείτε μια ταινία που αξίζει την μεγάλη οθόνη. Ο “Υπέροχος Gatsby” είναι ηχηρός, είναι φλύαρος και είναι άκρως αυτόνομος από το όποιο κινηματογραφικό του παρελθόν, αλλά κυρίως, όπως λέει και ο τίτλος του, είναι πέρα για πέρα υπέροχος.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On