To The Wonder

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Ο τελευταίος Malick που θα δεις;

Η Marina () ζει έναν πρωτόγνωρο έρωτα στο πρόσωπο του Αμερικανού Neil (). Αφήνει την ζωή της στο Παρίσι και μαζί με την μικρή της κόρη μετακομίζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες για χάρη Neil, ο οποίος όμως δεν δείχνει έτοιμος να κάνει την δέσμευση που εκείνη τόσο θέλει.

To-The-Wonder_P1

Τρεις τρόποι για να καταλάβεις αμέσως ότι βλέπεις μια ταινία του Malick:

  1. Στα πρώτα 45 λεπτά δεν έχει συμβεί απολύτως τίποτα.
  2. Κάποια/ος τρέχει σε ένα λιβάδι.
  3. Μια φωνή λέει απανωτές ασυνάρτητες και ασύνδετες προτάσεις.

Η αλήθεια είναι ότι η περίπτωση του κυρίου Malick, με έχει προβληματίσει πολύ έντονα τον τελευταίο καιρό. Δυσκολεύομαι να βρω μια δίκαιη θέση μέσα στο μυαλό μου να εντάξω τις ταινίες του. Αρχικά, αν πρέπει να είμαι αντικειμενικός πρέπει να υποκλιθώ στην κινηματογράφησή του. Πάντα τα πλάνα του είναι μαγευτικά, περιγραφικά και μοιάζουν να στολίζουν με κάτι όμορφο και απόκοσμο την οποιαδήποτε ιστορία θέλει να διηγηθεί, και το To The Wonder δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο έρωτας μεταμορφώνει την κεντρική ηρωίδα του σε ένα πλάσμα μαγικό, αποκλειστικά και μόνο μέσω του “ξεχωριστού” φακού του, και ανεξάρτητα από την όποια ερμηνεία της Kurylenko.

Παρ’ όλα αυτά, για άλλη μια φορά, στην μόλις 6η ταινία του, στην 40ετή πλέον καριέρα του, ο Malick, μου δίνει έντονα την αίσθηση ότι επαναλαμβάνεται. Μέσα από το όποιο νόημα προσπαθεί να περάσει στον θεατή, αυτό που τελικά μένει είναι αποκλειστικά και μόνο η σκηνοθεσία του, την οποία αν ως θεατής έχεις “βιώσει” στο παρελθόν, διαπιστώνεις ότι παραμένει στο ίδιο μοτίβο, που οχτώ στους δέκα θεατές θα χαρακτήριζαν κουραστική. Είμαι από τους πρώτους που θα υπερασπιστεί μια ταινία που στο σύνολό της θέλει να σου προσφέρει κάτι πιο βαθύ και πιο “δυσανάγνωστό”, αλλά ειλικρινά, από το New World και μετά, νιώθω ότι βλέπω το ίδιο έργο με διαφορετικό φόντο.

To-The-Wonder_P2

Το cast για άλλη μια φορά, παραμένει πιστό σε αυτό που θέλει συνήθως να αποδώσει. Ζει και αντιδρά μπροστά στην κάμερα σχεδόν αυτοσχεδιάζοντας, και σε αυτό και οι τρεις πρωταγωνιστές είναι εντυπωσιακοί. Ακόμα όμως και οι αξιόλογες, ερμηνείες δεν είναι ικανές να αλλάξουν την πορεία, της παραπάνω εντύπωσης.

Εν κατακλείδι, αν έβλεπα τα πλάνα του σε ένα ντοκιμαντέρ όπως το Baraka του 1992, σίγουρα θα είχα μείνει άφωνος, αλλά μέσα σε ένα κινηματογραφικό project, που μοιάζει να έχει γυριστεί ξανά από τον ίδιο, πάνω από μια φορά, νιώθω απλά κουρασμένος. Προφανώς και σέβομαι την ιδιαιτερότητα και την καλλιτεχνική του ταυτότητα, και σίγουρα με μια γρήγορη ματιά σε διάφορα sites θα διαπιστώσετε ότι γνωρίζει την αποθέωση από κοινό και κριτικούς, όμως οφείλω να προειδοποιήσω ότι το εν λόγω έργο δεν είναι σε καμία περίπτωση για τον μέσο θεατή, ενώ πολλοί από τους πιο “διαβασμένους”, πολύ πιθανό να νιώσουν στη μέση εξαντλημένοι.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On