In Time

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Στο μέλλον οι άνθρωποι σταματούν να γερνούν στην ηλικία των 25 ετών, έχοντας όμως μπροστά τους μόνο άλλον έναν χρόνο ζωής, με τον οποίο χρόνο πρέπει να κάνουν όλες τους τις συναλλαγές. Όταν λοιπόν ο “φτωχός” Will Salas () σώσει την ζωή του πάμπλουτου Henry (Matt Bomer), εκείνος θα τον ανταμείψει με περισσότερο από έναν αιώνα ζωής, τον οποίο όμως θα εκμεταλλευτεί για να ρίξει όλο το κοινωνικό σύστημα.

In-Time_P1

Το σεναριακό υλικό στο άκουσμά του υπόσχεται πολλά, καθώς ο συγγραφέας και σκηνοθέτης της ταινίας , μετρ του είδους (Gataca, Truman Show) πήρε το ρητό που λέει ότι “ο χρόνος είναι χρήμα” κυριολεκτικά.

Η κοινωνία όπως την γνωρίζουμε, έχει αλλάξει ολοκληρωτικά στον κόσμο του In Time. Το νόμισμα δεν είναι πλέον κάποιο κομμάτι χαρτί στην τσέπη των ανθρώπων, αλλά ο ίδιος ο χρόνος ύπαρξής τους. Αν θέλετε να αγοράσετε έναν καφέ θα πρέπει να αφαιρέσετε 2 λεπτά από την ζωή σας, ενώ το δάνειο του σπιτιού θα σας κοστίσει έναν μήνα. Κι όλα αυτά καταφέρνοντας την αιώνια νιώτη (έχει κατά καλά του), καθώς κανένας δεν γερνάει πέρα από το 25ο έτος (στην αρχή της ταινίας, ο πρωταγωνιστής μπαίνει σπίτι του φωνάζοντας “μαμά; είσαι σπίτι;” και μέσα από την κουζίνα βγαίνει η αψεγάδιαστη … Οιδιπόδειο;). Όλο αυτό όμως έχει κάνει ακόμα πιο εμφανή την κοινωνική αδικία, με τους πλούσιους να ζουν κυριολεκτικά για πάντα, ενώ οι φτωχοί να πεθαίνουν στους δρόμους πριν κλείσουν τα 26 τους.

In-Time_P2

Το concept της ταινίας είναι αρκετά εντυπωσιακό, και ας είμαστε ειλικρινείς, στον τομέα του Sci-Fi έχουμε πολύ καιρό να δούμε κάτι που να προσπερνά τα καθιερωμένα. Το In Time κάνει ένα μεγάλο βήμα παραπέρα, έχοντας την ιδέα, με την οποία ο σεναριογράφος του έχει σαν σκοπό να προβάλει με φουτουριστικούς, πιο γραφικούς όρους την σημερινή οικονομική κρίση. Στο εκτελεστικό κομμάτι όμως κάτι έλειπε, ξεκινώντας από τον πρωταγωνιστή. ΟΚ δεν τρέφω το αντίστοιχο μίσος που τρέφει ο Alex Delarge για τον Timberlake, αλλά σίγουρα η “pop” επιλογή του κεντρικού χαρακτήρα θα μπορούσε αντικατασταθεί με κάποιον που να μπορεί να δώσει κάτι παραπάνω από την γοητεία του 12χρονου. Κατά δεύτερον, και κάπου εδώ δηλώνω ότι έχω βαρεθεί να το λέω για πάνω από τις μισές ταινίες που βγαίνουν κατά καιρούς, είναι η διάρκειά της. Για μια ταινία που υπερασπίζεται την αξία του χρόνου, καταφέρνει να μας αφαιρέσει αρκετό περισσότερο από αυτόν που θα έπρεπε να της αναλογεί, με σκηνές που θα μπορούσαν είτε να έχουν λίγο πιο έντονη δράση, όταν παρέα με την καλομαθημένη Sylvia () διώκονται ως μοντέρνοι Bonnie και Clyde από τον “χρονοφύλακα” Raymond (), και με χαρακτήρες που δεν μπόρεσα να βρω ιδιαίτερη δικαιολογία ύπαρξης στο σενάριο, όπως αυτός του κακοποιού Fortis ().

Αν πρέπει μονολεκτικά να σας πω “Ναι” ή “Όχι”, θα σας πω Ναι. Παρ’ όλα τα αρνητικά του, το έργο καταφέρνει τον κύριο σκοπό του, ο οποίος είναι entertainment (κι να σας αγχώσει ίσως), σε ένα αρκετά στερημένο από πρωτοτυπία είδος, με μια ελαφριά δόση φιλοσοφικού προβληματισμού γύρω από την οικονομία, αλλά και την αμφιλεγόμενη αξία της αθανασίας. Θα μπορούσε να ήταν καλύτερο; Αναμφισβήτητα ναι, αλλά ας μην είμαστε απελπιστικά αυστηροί. Pop corn, δυναμώστε και πατήστε  play…

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On