True Legend

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Ο Στρατηγός Su (Man Cheuk Chiu) εγκαταλείπει μια για πάντα το πεδίο της μάχης παραχωρώντας την θέση του κυβερνήτη στον θετό αδελφό του Yuan (Andy On). Μετά από χρόνια ηρεμίας και οικογενειακής γαλήνης, η επιστροφή του εκδικητικού Yuan, κρύβει πολλά περισσότερα από ότι δείχνει, καθώς η ιδέα του θανάτου του πραγματικού του πατέρα από τον θετό, δεν έχει ησυχάσει μέσα του.

True-Legend_P1

Το συγκεκριμένο είδος ταινιών πολεμικών τεχνών έχει περισσότερους φανατικούς εχθρούς παρά οπαδούς, τουλάχιστον στη χώρα μας. Και ΟΚ δεν αδικώ την κατάσταση καθώς πόσες φορές μπορείς να δεις κάποιον να περπατάει πάνω στα φύλλα αμυγδαλιάς καθώς αυτά πέφτουν το φθινόπωρο. Υπάρχουν παρ’ όλα αυτά κάποιες ευχάριστες εξαιρέσεις οι οποίες όχι ότι περνούν απαραίτητα στην πλευρά της πρωτοτυπίας, απλά μπορούν να προσφέρουν εντυπωσιασμό είτε μέσω εξαιρετικής φωτογραφίας (The Promise – 2005) είτε μέσω εκπληκτικών χορογραφιών (Shinobi: Heart Under Blade – 2005) στις σκηνές μάχης.

Το True Legend λοιπόν φέρει την υπογραφή του , που είναι ο κύριος υπεύθυνος για τις χορογραφίες των σκηνών σε έργα όπως Matrix, Kill Bill κ.α. Σε αυτό το κομμάτι, το έργο δεν χρειάζεται συστάσεις. Οι μάχες, αν και υπερβολικές είναι τέλειες και σε αφθονία, ενώ παράλληλα συναντάμε και έναν αρκετά εντυπωσιακό “κακό” τον Yuan, του οποίου οι ικανότητες και η όψη ξεχωρίζουν από οτιδήποτε συναντάμε σε αντίστοιχες ταινίες του είδους. Βέβαια σε όλα αυτά αρκεί να αποφύγετε τον πειρασμό να πάρετε στα σοβαρά τους υπότιτλους. Σε ατάκες τύπου “έπρεπε να σκοτώσω τον πατέρα σου, το είχε παρατραβήξει με τις γροθιές venom…” το νερό έτρεχε από τη μύτη μου από τα γέλια, αλλά ακόμα κι εκεί είμαι διατεθειμένος να δείξω κατανόηση, καθώς λίγο έως πολύ το story είναι αναμενόμενο.

True-Legend_P2

Εκεί όμως που πραγματικά δεν κατάφερα ούτε να καταλάβω το γιατί, ούτε να δικαιολογήσω τους υπεύθυνους στην παραγωγή, ήταν στην τελευταία μισή ώρα της ταινίας, όπου ενώ ουσιαστικά η ιστορία έχει τελειώσει, ο κεντρικός ήρωας μεταφέρεται από την εποχή των δυναστειών στα 1800’s σε έναν επίλογο που ούτε κολλάει σε ότι έχει προηγηθεί, ούτε προσφέρει κάτι παραπάνω. Απλά κουράζει και καταστρέφει την καλή εντύπωση που υπήρχε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Σε αυτό το καταστροφικό μισάωρο κάνει και την τελευταία του εμφάνισή επί της οθόνης ο David Carradine, και ίσως γι’ αυτό να ήθελαν οι δημιουργοί του να το συμπεριλάβουν, αλλά και πάλι το τελευταίο αυτό μέρος δεν βλέπεται.

Όσοι από εσάς δεν συμπαθείτε την κατηγορία, δεν είχα την απαίτηση να σας πείσω. Για όλους τους υπόλοιπους θα το πρότεινα, καθώς διαφέρει από ότι έχουμε συναντήσει τα τελευταία χρόνια, αρκεί να πατήσετε το πλήκτρο stop όταν ο κακός του έργου πεθάνει.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On