World War Z

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Πολλά τα λεφτά, αλλά…

Mέσα σε ένα παγκόσμιο ξέσπασμα ενός νέου ιού, ο Gerry Lane () πρώην πράκτορας του ΟΗΕ, θα πρέπει να προσφέρει μετά από καιρό τις υπηρεσίες του, σε μια προσπάθεια εύρεσης της αιτίας, αλλά και της θεραπείας, που έχει μετατρέψει την ανθρωπότητα σε ζόμπι.

World-War-Z_P1

Ως καταναλωτής βρίσκεσαι σε μια αναποφάσιστη θέση απέναντι στο προϊόν World War Z. Από την μια άκρη, βάζεις έναν εξαιρετικό σκηνοθέτη, ένα budget γύρω στα 200 εκατομμύρια δολάρια, ένα best seller πίσω από το σενάριο, και το κυριότερο έναν ηθοποιό που δεν κάνει κακές επιλογές. Από την άλλη, όσο κι αν θες να πας κόντρα στα στερεότυπα, έχεις μια ταινία με ζόμπι. Το πως συνυπάρχουν αυτά τα δυο αντίβαρα, είναι ένα αρκετά μακρύ debate.

Λίγο πριν την πολύ γρήγορη εκκίνηση της κεντρικής ιστορίας, γνωρίζουμε στις πρώτες σκηνές τον πρωταγωνιστή Gerry και την οικογένεια του. Ο Gerry δούλευε ως πράκτορας των Ηνωμένων εθνών, κάτι από το οποίο αποτραβήχτηκε τα τελευταία χρόνια για χάρη της συζύγου του Karin () και των δυο κοριτσιών του. Σε ένα κατά τα άλλα ήρεμο πρωινό, το κόλλημα που βρίσκουν στην κίνηση, δείχνει ασυνήθιστο, και πολύ σύντομα ο πανικός ξεσπάει. Μια πρωτόγνωρης μορφής λύσσα, ζωντανεύει τους νεκρούς, και με κάθε τους δαγκωματιά, η ιός μεταδίδεται ακαριαία. Χάρη στις διασυνδέσεις του από το παρελθόν, ο Gerry θα εξασφαλίσει μια ασφαλή θέση για την οικογένεια του σε ένα διοικητικό πλοίο, με αντάλλαγμα όμως τις υπηρεσίες του, και αυτή τη φορά θα σταλεί στην πηγή του προβλήματος, στην Κορέα και στο Ισραήλ, να ερευνήσει την αρχή του ιού με την ελπίδα εύρεσης μιας θεραπείας.

Η εικόνα του παραπάνω story, που προσπαθεί να απεικονιστεί από τις σκηνές του trailer, δίνει μια υπόσχεση για κάτι το διαφορικό. Στο παρελθόν εξ’ άλλου και ο Danny Boyle είχε κάνει την απόπειρα να κατευθύνει ένα αντισυμβατικό είδος σε μια πιο ποιοτική πορεία με το 28 Days Later, και μάλιστα με αρκετή επιτυχία. Ο σκηνοθέτης έχει την αισθητική ικανότητα για κάτι τέτοιο, που εκδηλώνεται με εξαιρετικό τρόπο στην αρχή, με την πρώτη επαφή των πρωταγωνιστών με τον ιό στο κέντρο της Νέας Υόρκης, αλλά και στο τέλος, με μια αγωνιώδη κλιμάκωση μέσα από την οποία ο χαρακτήρας του Gerry έρχεται μόνος του πρόσωπο με πρόσωπο με μια ομάδα ζωντανών νεκρών. Επίσης αυτό που πραγματικά αναγνωρίζει κανείς στον Forster είναι ότι έφτιαξε μια ταινία με ζόμπι, στην οποία ενώ δεν στερεί την βία, ο θεατής δεν βλέπει σχεδόν σταγόνα από αίμα.

World-War-Z_P2

Δεν αφαιρείται όμως με αυτόν τον τρόπο ένα βασικό συστατικό που χαρακτηρίζει το είδος; Όχι αν δεν έχεις στο μυαλό σου το Braindead του Peter Jackson ή αν αναλογιστείς τον τρόμο που είχαν φέρει οι σκηνές που δεν έβλεπες στο [REC]. Kαι από το marketing και την τελική αισθητική του έργου, όλο το επιτελείο έκανε απέλπιδες προσπάθειες για να διαχωριστεί από μια τέτοια αρμάδα splatter ταινιών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι προσέγγισε και την πρωτοτυπία του προαναφερόμενου 28 Days Later (κάτι που δεν έκανε ούτε καν το sequel του), καθώς πέρα από την αρχή και το τέλος, η υπόλοιπη διάρκεια έμοιαζε περισσότερο ακριβή, παρά ουσιώδης.

Από την πλευρά του cast, ο είναι παρών στο έργο, ως εξαιρετικός ηθοποιός που έχουμε πλέον κάποιες απαιτήσεις από τους ρόλους που αναλαμβάνει. Μια παρουσία όμως που εκδηλώνεται κυρίως στις δραματικές σκηνές όπως αυτή που αποχαιρετά την οικογένειά του πριν ξεκινήσει το επικίνδυνο ταξίδι του, ή όταν βρίσκεται αμήχανος μπροστά στις τραγωδίες τρίτων, ενώ στις πιο action το σενάριο δείχνει να μην έχει ιδιαίτερη ανάγκη από το ταλέντο του, κάτι που συμβαίνει και με την .

Για να είμαστε δίκαιοι, όπως ανέφερα και στην αρχή, ενώ υπάρχει αναποφασιστικότητα, το World War Z δεν απογοητεύει. Στηρίζεται στα στοιχεία της ατμόσφαιρας, στα οποία έχει και τα πιο δυνατά του σημεία, και εντέχνως αποφεύγει τα κλισέ της υπερβολικής (και ενίοτε κωμικής) βίας που χαρακτηρίζει την κατηγορία. Θολώνει όμως αρκετά τα νερά ως προς το target group του, ενώ βάσει των προθέσεων που είχε, θα μπορούσε με το ίδιο cast και επιτελείο, να παρουσιάσει πολλά περισσότερα από τα στοιχεία, που ταινίες του παρελθόντος που ήθελε να τους μοιάσει, κατάφεραν με πολύ χαμηλότερο budget.

Share Button
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
The_Figurehead

Author: The_Figurehead

Ο Figurehead ακούει στο όνομα Βασίλης, είναι ζωγράφος και του αρέσουν οι ταινίες του Aronofsky, του Scorsese και του Jeunet. Δεν ξεχνά όμως ότι από μικρός προσκύναγε τον Arnold Schwarzenegger κι ότι κάποτε έδωσε λεφτά για να δει το Batman & Robin στο σινεμά... Αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα: «Πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος».

Share This Post On